ماه رمضان براى مؤمن سود و براى منافق خسران است
حضرت سلمان فرمود: در روز آخر شعبان پيامبر(صلى الله عليه و آله) براى ما خطبه اى در فضيلت ماه رمضان قرائت فرمود: و در خطاب خويش به ما فرمود: اى مردم براستى سايه افكنده بر سر شما ماه بزرگ مباركى، ماهى كه در او شبى است كه از هزار ماه بهتر است، كه خداوند روزه اش را فرض و واجب نموده، و به پا داشتن عبادات شبش را به طور استحباب مقرر فرموده است، كسى كه تقرب بجويد به خداوند،به انجام نافله خيرى، مثل آن است كه در غير ماه رمضان فريضهاى انجام داده باشد، و اين ماه ماه صبر است، و صبر هم اجر و ثوابش بهشت است.
و ماه روزه، ماه مواسات و برابرى است، و ماهى است، كه رزق مؤمن در او زياد مىگردد، و ماهى است كه اولش رحمت و وسطش مغفرت و آمرزش، و آخرش آزادى از آتش جهنم است، و اين ماه براى مؤمن بهره و منفعت است، و براى منافق خسارت و ضرر
قال الصادق عليه السلام:
انما فرض الله الصيام ليستوى به الغنى و الفقير.
امام صادق عليه السلام فرمود:
خداوند روزه را واجب كرده تا بدين وسيله دارا و ندار (غنى و فقير) مساوى گردند.
من لا يحضره الفقيه، ج 2 ص 43، ح 1
قال اميرالمومنين عليه السلام:
فرض الله ... الصيام ابتلاء لاخلاص الخلق
امام على عليه السلام فرمود:
خداوند روزه را واجب كرد تا به وسيله آن اخلاص خلق را بيازمايد. نهج البلاغه، حكمت 252
قال الرضا عليه السلام:
انما امروا بالصوم لكى يعرفوا الم الجوع و العطش فيستدلوا على فقر الاخر.
امام رضا عليه السلام فرمود:
مردم به انجام روزه امر شدهاند تا درد گرسنگى و تشنگى را بفهمند و به واسطه آن فقر و بيچارگى آخرت را بيابند.
وسائل الشيعه، ج 4 ص 4 ح 5 علل الشرايع، ص 10
قال الباقر عليه السلام:
بنى الاسلام على خمسة اشياء، على الصلوة و الزكاة و الحج و الصوم و الولايه.
امام باقر عليه السلام فرمود:
اسلام بر پنج چيز استوار است، برنماز و زكات حج و روزه و ولايت (رهبرى اسلامى).فروع كافى، ج 4 ص 62، ح 1
عاشقان پنجره باز است ، اذان می گویند
قبله هم سمت نماز است ، اذان می گویند
عاشقان هرچه بخواهید بخواهید ، خجالت نکشید
یار ما بنده نواز است ، اذان می گویند
عاشقان وقت وضو شد ، میل دریا می کنیم
آسمان را در کف سجاده پیدا می کنیم
امت عشقیم و مولامان علی است
سمت ساقی مجلسی مستانه بر پا می کنیم
ما همه تکبیر گویان ، ما همه گلدسته ایم
ما سراسیمه به عشاق دگر پیوسته ایم
تا اذانی می وزد ، از سینه گلدسته ای
ما همه در مسجد چشم تو قامت بسته ایم
محمد صالح علاء
درباره ماه رمضان : |
رمضان اسمى از اسماء الهى مى باشد و نبایستبه تنهائى ذكر كرد مثلا بگوئیم، رمضان آمد یا رفت، بلكه باید گفت ماه رمضان آمد، یعنى ماه را باید به اسم اضافه نمود واژه رمضان و معناى اصطلاحى آن |
هوالمحبوب
امام مهدی (عج):
إنّي أمانٌ لِأهلِ الْأرضِ كَما أنّ النُّجومَ أمانٌ لِأهلِ السَّماءِ.
من مايۀ امان اهل زمينم؛ چنانكه ستارگان مايۀ امان اهل آسمانند.
ميلاد فرخنده منجي عالم بشريت،آخرين سحاب رحمت، يگانه ذريه ذخيره دودمان آل طاها،صاحب الزمان (عجل الله تعالي فرج الشريف) بر تمامي شيعيان حضرتش مبارك باد.
اگر آن گل به تنهایی نماید جلوه در گلشن
شود بر مدعی روشن که از یک گل بهار آید
ربيع بن سعد ، از عبدالرحمان بن سليط ، از از امام حسين عليه السلام نقل كرده است كه فرمود : دوازده مهدى از ماست ، نخستين فرد آنان أمير مؤمنان على بن أبيطالب وآخرين آنان نهمين فرزند من است ، او امامى است كه به حق قيام مى كند ، خداوند زمين را بعد از مردنش بوسيلهء او زنده مى كند ، وبواسطهء او دين حق را بر همهء آئين ها غالب مى گرداند ، هرچند مشركان ناراحت باشند ، او غيبتى دارد كه برخى از او روى گردان شده وجمعى ديگر بر دين خود ثابت قدم مى مانند ايشان مورد اذيت قرار مى گيرند وبه آنان گفته مى شود : اگر راست مى گوئيد ، اين وعده چه زمانى تحقق مى يابد ؟ آگاه باشيد صبر كننده بر أذيت وتكذيب در غيبت او همانند كسى است كه با شمشيرش در كنار رسول خدا صلى الله عليه وآله جهاد كرده باشد
مهدی ای ختم اوصیاء کرام وارث پاک انبیاء عظام
مهدی ای آسمان دین را ماه حجـت ذات لایـزال اله
مهدی ای نور دیده ی عشاق به حقیقت یگانه ی آفاق
مهدی ای سرو بوستان حسن از وجود تو چشم ما روشن
امام صادق ـ عليه السلام ـ فرمودند:
«ورجال كانّ قلوبهم زبر الحديد، لا يشوبها شك في ذات اللّه أشد من الحجر . . . هم أطوع له من الأُمّة لسيّدها كالمصابيح . . . كانّ قلوبهم القناديل».
مردانى كه دلهاشان بسان پاره ى آهن است. در ايمانشان به خدا و وعده ى او ذرّه اى ترديد ندارند و باور آنان از كوه سخت تر است . . . ايشان در فرمانبردارى از سالار خويش مطيع تر از كنيز نسبت به مولاى خود مى باشند. آنان بسان چراغهاى روشنگرند . . . دلهايشان بسان مشعلهاى پر نور است.
نیمه شعبان میلاد باسعادت صاحب الزمان مبارک باد
حضرت صادق(ع)می فرمایند:
آن گاه که قائم قیام کند،هر حقی را به اهلش باز می گرداند.
حضرت مهدي(ع) يكي از هفت آقاي اهل بهشتپيامبر اكرم(ص) شأن و منزلت فرزندش مهدي(ع) را در بهشت اينگونه ميداند:
ما، سروران اهل بهشت از فرزندان عبدالمطلب هستيم، من، حمزه(ع)، علي(ع)، جعفر(ع)، حسن و حسين(ع) و مهدي(ع).
ابن ابيالحديد طي حديث مرسلي آنها را سروران روز قيامت و آقايان اهل دنيا ميداند.
بهشت مشتاق حضرت مهدي(ع)
بهاي
انسانها چيزي جز بهشت نيست، به فرمودة حضرت اميرالمؤمنين(ع) نبايد خود را
به چيزي كمتر از بهشت فروخت،حال با اينهمه اگر بهشت مشتاق كسي باشد
چگونه است؟ حضرت رسول اكرم(ص) بهشت را مشتاق درك وجود حضرت مهدي(ع)
ميداند:
بهشت مشتاق چهار نفر از اهل بيت من است، خداوند آنها را دوست
ميدارد و مرا امر كرده است تا آنها را دوست بدارم، عليبن ابيطالب(ع)،
حسن و حسين(ع) و مهدي(ع) كه عيسيبن مريم(ع) پشت سر او نماز ميخواند.
حضرت مهدي(ع) طاووس بهشتيان
از
آنجا كه طاووس زيباترين مخلوقات است، هر آنچه را ميخواهند به زيبايي و
جمال متصّف كنند از آن با طاووس نام ميبرند، بهشتيان زيبارويانند و
برترين آنها از نظر جمال حضرت مهدي(ع) است. چرا كه پيامبر فرمودند:
مهدي(ع) طاووس اهل بهشت است.
جزاي پيروي و نافرماني از آن حضرت
پيروي از حضرت مهدي(ع) سبب نجات و نافرماني از امر آن حضرت سبب هلاكت، اطاعت وي اطاعت خداوند و نافرماني وي نافرماني خداوند است.
در
زيارت آل ياسين آمده است: اي مولاي من (اقرار ميكنم) كسي كه با تو مخالفت
كند، شقي و بدبخت است و خوشبخت و سعادتمند كسي است كه از تو فرمان ببرد و
مطيع تو باشد. اينگونه است كه اطاعت از امام مهدي(ع) ماية نجات و سرباز
زني از فرامين او ماية هلاكت است. دراينباره پيامبر اكرم(ص) ميفرمايند:
قائم(ع)
از فرزندان من است، نام او نام من و كنيه او كنيه من است، شكل او شكل من و
سنت او سنت من است، مردم را بر دين و آئين من به پا ميدارد و آنها را به
سوي كتاب پروردگارم فرا ميخواند. كسي كه او را اطاعت كند مرا اطاعت كرده
است و كسي كه او را نافرماني كند، از من نافرماني كرده است. كسي كه در
دوران غيبت منكر او باشد مرا انكار كرده است و كسي كه او را تكذيب كند مرا
تكذيب كرده است و همچنين كسي كه او را تصديق كند مرا تصديق كرده است. من
از تكذيبكنندگانم دربارة امر او و انكاركنندگان گفتارم دربارة او و
گمراهان امتم از راه او، به خدا شكايت ميكنم، آنهايي كه ظلم كردهاند به
زودي خواهند دانست كه به چه كيفرگاه و محل انتقامي بازخواهندگشت.
خضوع و تواضع حضرت در برابر خداوند
پيامبر اكرم(ص) فروتني و خشوع حضرت مهدي(ع) را در برابر پيشگاه ربوبي خداوند اينگونه مثال ميزنند:
حضرت مهدي(ع) نسبت به خداوند خاشع و خاضع است، مانند خشوع و خضوع باز شكاري كه هنگام پرواز، بالهاي خود را فرو ميخواباند.
بی نوایم نوای من مهدی است دردمندم دوای من مهدی است
من غریبم در این زمان ولی مونس وآشنای من مهدی است
گرچه از داغ هجر میسوزم راضیم چون شفای من مهدی است
گه به یادش ز خواب بر می خیزم نیمه شب دعای من مهدی است
من نخواهم بهشت بی مهدی جنت با صفای من مهدی است
دردم مرگ با ولایت او آخرین حرف نای من مهدی است
چون قیامت ز خواب بر خیزم اندر آنجا ندای من مهدی است
آنکه در روز حشر می بخشد از عنایت خطای من مهدی است
ای که حاجت زحسین (ع) می طلبی دقت کن
پرچم شاه به سوی حرم عباس(ع) است .....
مادرسرخودعشق توداریم عباس (ع)
جان رابه ره تومی سپاریم عباس (ع)
هرگاه دری به روی مابسته بود
روبه درگه تو اوریم اي عباس (ع)
((( صلوات بر اباعبدالله و ابالفضل العباس وصاحب الزمان )))
